Stel je vraag aan een echte dokter of student

Vooral poli ,visite en opereren. Ik denk 50% van tijd achter computer

Het is naar mijn ervaring wel te doen, met een gedegen plan en incasseringsvermogen

Hoi, goed idee! Ik zou het zeker doen. Het is echt waardevol om de master af te maken. Mijn echtgenote is altijd teleurgesteld geweest dat ze de studie niet heeft kunnen doen na haar hbov. Toen was het ook een lastige beslissing met financiële implicaties. Maar achteraf denk dat we het er toch voor over hadden moeten hebben. Verder is de stage en de examens natuurlijk zwaar maar de motivatie moet je er doorheen helen! Veel succes!

Helaas heb ik hier geen ervaring mee. Als je een gezin hebt en geen verdienende partner lijkt mij wel een opgave. Mogelijk dat er banken zijn die hiervoor een lening verstrekken.
Ben huisarts geweest voor 30 jaar een prachtig en ook zwaar beroep.

Ja dat is mogelijk, kennis ophalen kan efficiënt met de compendium boeken. Vraag is vooral welke eisen de masteropleiding stelt. Er zijn zowiezo meer oudere co-assisteten die zeker zo welkom zijn.

Interessante vraag! Ik ben ook benieuwd naar ervaringen van mensen die na een langere pauze hun geneeskundeopleiding weer hebben opgepakt. Vooral hoe het was om de kennis weer op te halen en dit te combineren met een gezin.

Gewoon doen! Je keuze in latere carrière worden verbreed. Als je het kan organiseren thuis met opvang is het goed te doen, bovendien mag je tegenwoordig geloof ik je opleiding parttime doen, dus als het echt niet lukt is dat nog een overweging. Kennis is zo weer opgehaald als je gaat toepassen in de praktijk tijdens coschappen. Ik weet niet wat je in de 5 jaar hebt gedaan, maar als je in opleiding wil tot specialist zijn ze vaak juist opzoek naar iemand die iets 'extra's' heeft wat kwaliteiten geeft die andere normale basisartsen niet hebben. Succes!

Ik heb er zelf geen ervaring mee, maar waar een wil is, is meestal een weg. Je krijgt volgens mij een geringe stagevergoeding voor je coschappen, dus laat je goed informeren door de faculteit en/of het beoogde ziekenhuis waar je coschappen gaat lopen.

Ik heb dit zelf niet meegemaakt maar heb wel artsen van "oudere" leeftijd begeleidt. Dit waren over het algemeen de prettigst werkbare en meest gemotiveerde. Succes!

Ik ben zelf gestart op 23 jarige leeftijd met coschappen en ik vond het ouder zijn een enorm voordeel. Minder stress, beter in relativeren, makkelijker contact maken met patiënten. Ik kwam wel meteen door vanuit de bachelor dus kennis ophalen was bij mij niet relevant. Maar en jaartje lijkt me qua kennis geen probleem. Overigens merk ik nu ik werk dat veel kennis toch wegzakt en dat je het op de werkvloer altijd weer even opzoekt en opfrist.

Ik heb niet mijn coschappen na een pauze gedaan maar begon wel rond mijn 31e met coschappen. In die zie heb ik ervaring als oudere coassistent (ging prima) maar mijn kennis was wel fris. Qua financieen moest ik voor de coschappen sparen en ik heb uiteraard geleend.

Ik had zeker 2 co assistenten in mijn jaar die ook kinderen hadden. Je kan het part time doen en je zal vooral strenger zijn met je werktijden (wat alleen maar goed is). Mijn advies is om te overleggen met studieadviseur wat voor jou haalbaar is. Met kennis komt het wel goed eenmaal bezig komt het weer naar boven of je leest je vooraf extra in. Succes!

Hi! Ik ken toevallig iemand uit mijn groep die een pauze nam van 7 jaar. Die heeft ook 3 kinderen en zij doet haar coschappen in deeltijd (dus 4 dagen ipv 5 dagen in de week). Ik zelf had een pauze van 2 jaar en het lijkt heel spannend in het begin, maar je merkt dat je de verloren kennis gelijdelijk zeker toeneemt! Dus maak je daar absoluut geen zorgen over :) Ik kreeg vanuit mijn uni wat zelfstudieopdrachten, en dat helpt wel met jet uitzoeken wat je wel of niet mist qua kennis, dus maak je daar geen zorgen over. Ik ben momenteel al in mijn laatste jaar van mijn master en het ophalen van kennis was echt wel te doen!

Ik ben zelf de bachelor op mijn 24e gaan doen, en de master op mijn 27e. Ik heb ervoor een MBO opleiding gedaan en gewerkt, terwijl ik in de avonduren studeerde voor VWO examens.

Hoe dit zit hangt sterk af per universiteit. In Groningen is het zo geregeld dat het eerste jaar van de master (M1) de co-schappen in het UMCG, Martiniziekenhuis en Wilhelminaziekenhuis (Assen) worden geplaatst. M2 is feitelijk het hele opleidingsregio noord, (Friesland/Groningen/Drenthe/Overijssel).

Sommige mensen krijgen een geoormerkte plaats waardoor ze naar Treant (Emmen/Hoogeveen/Stadskanaal), Friesland, of Scheemda kunnen. Ik ken toevallig een AIOS interne geneeskunde die de bachelor in Maastricht heeft gedaan. Ze heeft een kindje en kreeg daar geen adviezen of hulp. Ze heeft toen contact opgenomen met de RUG waardoor ze bij uitzondering M2 in het UMCG kon doen.

Ik denk dat het, wat de kennis betreft, goed te doen is. Feitelijk kun je met de gratis online boeken van de website 'studeergeneeskunde' al een voorbereiding doen, die worden ook bij de zij-instroom gebruikt. Qua financiën is er een kleine vergoeding voor de co-schappen, maar dat zal een kleine 250 euro bruto per maand zijn. Afhankelijk van hoe oud je op dit moment bent, is het in ieder geval goed om na te denken over welk vak je later zou willen doen. Een aantal vakken willen toch graag jonge(re) assistenten die bij voorkeur ook nog onderzoek doen of hebben gedaan, of hebben erg veel ANW-diensten wat misschien moeilijk te combineren is met een huishouden. Ik wens je in ieder geval heel veel succes!

Ikheb geen ervaring met coschappen doen op latere leeftijd. Ik heb collega's die dit hebben gedaan. Ik zou vooral in gesprek gaan met de opleiding, misschien is er maatwerk mogelijk. Je bent echt niet de eerste in een vergelijkbare situatie. Tegenwoordig zijn co-assistenten beter beschermd tegen overwerk (hoop ik). Financieel zal het een uitdaging zijn natuurlijk. En vergeet niet dat je daarna nog een vervolgopleiding waarschijnlijk wil doen. Wat ik wel heb gedaan is na mijn bul 3 jaar iets geheel anders heb gedaan (in Azie gewoond, niets medisch, daar ook gezien gestart), en daarna weer terug in Nederland begonnen als Anios en na 1 jaar aan de huisartsenopleiding. Veel mensen om mij heen waren bezorgd dat mijn medische kennis weg zou zijn, maar ik zou me daar écht niet druk om maken. Die kennis is zo weer terug, en daarbij; als arts leer je elke dag nog nieuwe dingen. Kilometers maken is de enige manier en dat doe je vanzelf als co-assistent. Succes met de beslissing, met collegiale groet, Marjolein

Nee

Financieel is het pittig; je maakt lange dagen als coassistent; dus dat drukt op je gezin. Maar als je echt arts wil worden, dan is dat het wel waard. Ik vond de bachelor vreselijk, de master juist geweldig, hoewel zwaar. Ik heb mijn kinderen tijdens mijn opleiding tot specialist gekregen, dan had ik iig inkomen en verlof. Maar ik had ook een partner met inkomen.

Iemand in mijn cogroep had op latere leeftijd zijn master geneeskunde weer opgepakt. Hij had na een 'break' van geneeskunde de benodigde laatste vereisten van de Bachelor ingeleverd, en toen op 38 jarige leeftijd begonnen met coschappen. In die tijd had hij een kind op komst.
Hij heeft er goede ervaringen mee gehad! Qua kennis had hij er geen moeite mee om dit weer op te halen, sterker nog hij wist meer dan de meeste studenten. Werk-privébalans vond hij goed te doen ook met een kleine erbij (wel zeggende dat zijn echtgenote extra bijsprong in het huishouden). Laat het je vooral niet tegenhouden!

Het wordt je tijdens de co-schappen zeker aangerekend, maar ik zou je het toch gewoon doen. Wel belangrijk om steun te hebben van het thuisfront.

Ik heb zelf twee jaar wachttijd gehad en merk dat er veel theorie was weggezakt. Als je de discipline hebt om vooraf aan de co-schappen je weer goed in te lezen en de theorie te bestuderen, dan moet dat in ieder geval goedkomen. Qua leeftijd is het juist fijn als je niet meer zo jong bent, omdat je minder "kinderachtige" onzekerheden hebt en makkelijker contact maakt met andere arts-assistenten. Via de VU kan je je co-schappen ook deeltijd volgen om meer tijd te hebben voor eventueel kinderen of werk. Als het echt je passie is en je wilt dit graag doen, dan zou ik dat zeker doen, maar realiseer je wel het vraagt ook veel van je qua tijd en energie. Continu per afdeling aanpassen aan de verwachtingen van de afdeling en ook per persoon waarbij je meeloopt, het continu "aan staan" is niet niks, maar je leert ook heel veel en maakt veel interessante situaties mee.

Een vriendin van mij combineert het met 3 kinderen 1 onderweg. Ze deed het een tijdje partime 4 dagen, zodat haar partner meer kan werken. En nu fulltime en zorgt partner iets meer voor het gezin. Af en toe moet ze dagen missen omdat het kinderen ziek zijn, maar ze haalt het wel

Het kan zeker maar het is wel een grotere uitdaging. Je mist aansluiting soms de connetie met de jongere collega studenten. verder is het goed je terealiseren dat je basis is weggezakt en je dit wel weer op moeten halen wat boven op de werkzaamheden als co-assistent komt. Maar als je thuis situatie je ondersteunt moet het mogelijk zijn.

Hoi! Ik heb dat gedaan. Al was het toen nog wel de 4-2 tijd (dus niet de BaMa). Nadat ik 5 jaar was uitgeloot voor geneeskunde heb ik de eerste vier jaar gedaan. In die vier jaar ben ik ook onderzoek gaan doen. Nadat ik mijn doctoraal had gehaald was ik 26 en wilde ik graag trouwen en kinderen krijgen. Dat heb ik ook gedaan. Ik heb vijf jaar promotie-onderzoek gedaan en in de tussentijd 2 kinderen gekregen. Zij waren 3 en 5 jaar oud toen ik co-schappen ging lopen. Ik mocht wel al mijn co-schappen in de buurt lopen en kreeg voorrang bij het kiezen van de co-schap-locaties omdat ik kinderen had. Je hebt dan geen inkomen. Daar heb ik die tussenliggende vijf jaar voor gespaard. Mijn man had wel een inkomen, daar deden we het mee. Geen vet-pot die twee jaar maar het was het wat mij betreft waard. Wij hebben altijd oppas aan huis gehad sinds de tweede geboren was. Daardoor hadden we veel flexibiliteit in thuiskomen en hoefde ik nooit een kind te laten wachten op de dagopvang. Dat hielp mij enorm om vrijheid te ervaren mijn co-schappen te doen en zo nodig langer te blijven of diensten te doen als ik dat zou willen. Uiteraard na goede afspraken met mijn man. Doordat ik al wat ouder was had ik vaak leuk contact met de superviserend medisch specialisten. Met hen sprak ik vaak over een opleidingsplaats op oudere leeftijd. En heb ik gemerkt dat het me geen problemen heeft opgeleverd. Want nog in mijn co-schappen had ik gesolliciteerd voor de longgeneeskunde en ben ik aangenomen (ja, dat kan nu nog steeds!!). En omdat ik tijdens mijn IC-stage bemerkte dat dat nog leuker was, heb ik daarvoor ook gesolliciteerd en eveneens aangenomen. Dat betekende een opleidingstijd van 7 jaar. Met de oppas aan huis ging dat prima, zij is gebleven tot onze kinderen 2e en 3 klas middelbare school zaten. Ik was op mijn 42e klaar met mijn opleiding(en) en werk nu zo'n 7 jaar met veel plezier als intensivist. Het kan dus! Goede afspraken maken met je partner en niet mopperen over geld ;-)

Ik ken mensen die ouder zijn en al een gezin hebben en eerst een andere opleiding gedaan hebben. Die doen de opleiding vaak parttime dus 80%, waardoor ze een dag in de week kunnen werken en voor de rest studiefinanciering krijgen. Bij de meeste universiteiten zijn er onderwijsblokken voorafgaand aan ieder coschap om de kennis weer op te halen (in Maastricht is dit niet zo).

Ik ben op latere leeftijd met de bachelor begonnen en zou het zeker aanraden om het af te maken. Een vriendin van mij heeft ook een pauze van een aantal jaren gehad, en tevreden, maar die kon het betalen. Je kan kijken naar langleven krediet en je kan kijken naar https://druksdeal.nl/duo/ misschien kom je in aanmerking voor verlenging van je diplomatermijn

Hallo,
Ik heb geneeskunde op latere leeftijd gestudeerd zij instroom. Was klaar met de studie toen ik in de 33 was. Voor mijn het geen probleem, enige is dat je cos schappen loopt met heel jonge studenten. Met de kennis was prima te doen in je coschappen wordt alle klinische theorie herhaald. Het was wel gezellig en leerzaam. Op latere leeftijd hoor je wel dat veel specialismen die competitief zijn te laat voor je zijn, klopt niet helemaal behalve misschien chirurgie. Wel is veel nachtdiensten etc moeilijk als je ouder bent en zeker met kinderen. Maar er is altijd huisarts geneeskunde en andere specialisme buiten ziekenhuizen. Financieel is het moeilijk als co assistent als anios prima te doen en je salaris groeit wel.
We kunnen ook een gesprek in als het je helpt?

Gr
Maja

Zelf heb ik niet zo'n lange pauze gehad, maar ik heb tijdens de coschappen een collega gehad die ook jaren had gewacht voor het herstarten van de medische opleiding. Hij deed het goed, had hier wel enige discipline voor nodig in het ophalen van de stof, maar haalde alle coschappen in één keer. Wel had hij een aantal jaar ervoor een paar maanden coschappen gelopen alvorens te stoppen, maar dat maakt denk ik niet heel veel uit.
Mijn advies zou zijn: ga even langs de studieadviseur van je uni en vraag om tips. Maar vooral: als je graag alsnog dokter wil worden, ga ervoor!

Ik heb drie tussenjaren gehad tussen mijn bachelor en master en was ook bang dat ik misschien moeite zou hebben met kennis ophalen. Ik heb gemerkt dat dit veel makkelijker is gegaan dan ik had verwacht, ergens zit het toch verstopt en dat deurtje ging zo weer open. Ik heb geen kinderen en had nog recht op een studielening (pech-generatie, dus geen studiebeurs), maar wel financieel haalbaar. Ik had een bijbaantje waarmee ik het goed redde, maar ik zat niet in een situatie dat ik een heel gezin moest onderhouden en had een goedkope studentenkamer. Ik hoop dat je hier wat aan hebt!

Hoi, ik heb tussen mijn bachelor en master ongeveer een pauze van 3 jaar gehad. Was in eerste instantie bang dat mijn kennis allemaal verdwenen zou zijn en dat ik heel erg achter zou lopen. Maar ik vond dit uiteindelijk heel erg mee vallen, koste me iets meer voorbereidingstijd dan de rest maar kon prima mee komen. En in mijn coschappen vond ik het echt een voordeel dat ik wat ouder was en meer levenservaring had. Alleen het hiërarchische sfeertje was soms wat lastig omdat ik dat totaal niet meer gewend was. Mocht je nog vragen hebben stuur me gerust een berichtje!

Ikzelf heb hier geen ervaring mee maar er zaten 4 mensen van 35+ in mijn cogroepje die allemaal met vlag en wimpel geslaagd zijn en uiteindelijk enorm blij waren dat ze hun coschappen zijn gaan doen. Eentje zei later: het is een beetje zoals je rijbewijs halen. Het duurt even, je moet er even doorheen en het is duur. Maar daarna heb je er je hele leven (ook financieel) profijt van.

Zou altijd je master erbij gaan trekken. Je verdienperspectief in wiskundig gezien gewoon 3 jaar opofferen voor erna een (in financiële zin in ieder geval) vrij zorgeloos leven. De prijs is de beroepsmatige druk, mogelijke onregelmatigheid en onzekerheid van in opleiding komen (mede i.f.v. gewenste specialisme).
Kennis terug ophalen zal wel even wat energie kosten, maar je hebt die bachelor ook niet voor niets wel kunnen halen. Het leervermogen is aldus aanwezig.

Ik heb geen ervaring met het herstarten van de opleiding na 5 jaar maar ben wel op latere leeftijd (ik was 22 jaar) met geneeskunde begonnen na het afronden van een andere studie. Ik heb om dat te financieren een lening bij duo aangevraagd (dat kan volgens mij tot je 30e). Ik vond het tijdens de coschappen wel lastig soms om ouder of even oud te zijn als de a(n)ios die je begeleidde. Financieel was het zeker niet gunstig en ook het jarenlang geen inkomen hebben vond ik lastig maar gelukkig kon mijn partner dit opvangen en ben ik alsnog erg blij met mijn keuze!

ik denk dat coschappen op latere leeftijd juist iets makkelijker zijn omdat je meer kan relativeren, ik merkte hoe ouder ik werd hoe makkelijker het hele leven in het ziekenhuis uberhuapt werd